Áslaug Íris Katrín Friðjónsdóttir, Hanna Dís Whitehead, Haraldur Jónsson, Finnbogi Pétursson, Páll Haukur & Sirra Sigrún Sigurðardóttir

Krass, nornaveiðar

Þegar barn fær lit eða blýant í lófann í fyrsta sinn veit það strax hve verðmæt gjöfin er. Hún er töfrasproti og breytir lífinu, milliliður milli þess og sálardjúpanna, milli þess og hugardjúpanna, milli þess og heimsins, hins ósagða og ósegjanlega, kyrrðar og þagnar. Með aðstoð litarins og blýantsins ratar barnið götuna í átt að brunnunum með leyndardómunum í. Litur í hendi litar sem umsjónaraðilarnir temja um sinn og ævilangt næst ekki fullkomin stjórn á. Barnið veit einnig að í lófanum hvílir tryllitæki.
Sjá barn lita ákaft fylla flöt, skilja varla eftir blett.
Þennan kraft sem það nýtir við verkið sést bara þarna.
Tryllitæki. Hjálpartæki. Ástkona. -vinur. Félagi. Dómari. Búktalari. Páfagaukur. Skuggi. Sálgreinandi. Ritari. Skuggavinur í skuggakerfi. Framhaldslíf. - - Ó! Þar flýgur yfir borginni speglagyðjan sem geymir sannleiks- og blekkingaraugndropana í örpínulitlum glösum sem stundum brotna og skera himininn. - - Áheyrandi. Hægri hönd. Vinstri. Meðhjálpari. Þögull ráðvilltur hnitmiðaður málóður söngvari. Björgunarstrengur. Nýr naflastrengur með eða án skuldbindinga, hef ekki hugmynd. Lengsti og feitasti hnykilinn ---
En línan er ekki bara ævilöng og nær tengingu e.t.v. við allar óteljandi línur heimsins. Á beinum eilífðarvegi tengist punktur a punkti b. Og með því að teikna eða kríta útivið ámeðan útiloftið grípur í höndina öðlast lína manns frelsi sem aldrei yfirgefur mann sama hvað annað þrýtur. Línan var, er og verður frjáls.
Það er að ég held óþarfi að telja upp teiknifærin – sem hér má sjá á sýningunni – en ég tel samt upp nokkur í þágu forms og upptalningaráráttu: túss, vatnslitur, saumur, blý, blóð, vír, snúra, ósýnileiki, dropar. Trén teikna sínar línur af stakri óviðjafnanlegri jafnvægislist. Barnið eignast sverð sem það getur sært með, ákært með, varið sig með, rætt við, hlustað á og fyrirgert öllu samhengi. Tryllitæki. Snúra. Stundum er teiknað fyrir guð, vin, engan, mömmu, sjálfa sig, þarfir, krafta, öskur, þráhyggjur, brjálsemi, þessa óskiljanlegu furðulegu leit (kannski að engu).
Í ríki einsog mínu gerir fegurðin mig frjálsa.

Ef þú skerpir skynfæri þín lestu leyndarmál mín milli línanna. Þegar birkitrén krassa yfir sig verða til nornavendir. P.s.: Ekki gleyma húðflúrunum og skuggum augnanna.


Kristín Ómarsdóttir