Liðnar sýning
Monika Grzymala
Raumzeichnung
14 janúar – 25 febrúar, 2017
Verk Moniku Grzymala bera sterk höfundareinkenni. Þekktust er hún fyrir þrívíðar rýmisteikningar sem hún vinnur með iðnaðarteipi beint inn í rýmið hverju sinni. Grzymala virkjar þannig sýningarrýmið og fellir það – og áhorfandann sem stendur þar – inn í verkið. Stundum virðist rýmið nánast óendanlegt, verkin virðast hafa taugar og rætur sem teygjast inn í veggina og sterk tilfinning skapast fyrir því að þau hríslist smám saman út um alla bygginguna.
Grzymala segir að innsetningar hennar verði þannig til, að fyrstu áhrifin sem hún upplifir í sínu huglæga innra rými, kveiki hugmyndina um leið og hún gengur inn í salinn eða umhverfið sem á að hýsa þær. Hugmyndina skráir hún með blekteikningum á blað og velur efnivið af mikilli nákvæmni. Á meðan á sjálfri innsetningunni stendur, sem tekur nokkra daga, vinnur hún nánast með öllum líkamanum. Hún fléttar og tengir saman marga kílómetra af iðnaðarteipi. Hreyfir sig með því eins og dansari sem andar með rýminu.
Þannig má að hluta til lýsa því hvernig Grzymala vinnur verkin á sýningu sína, Raumzeichnung – Drawing Spatially, í BERG Contemporary, þar sem silfruð rýmisteikningin teygir sig inn eftir rýminu og fyllir innri salinn. En þó innsetningin sé umfangsmikil býr hún einnig yfir viðkvæmni og fínleika. Hún er ekki einungis staðbundin heldur einnig tímabundin og fjallar ekki síst um hringrás lífsins og eilífar breytingar.
Á sýningunni eru einnig hvítar pappírslágmyndir sem Grzymala mótar beint í pappírinn um leið og hún vinnur hann frá grunni. Hún beitir ævafornri japanskri tækni sem hún hefur tileinkað sér, samhliða eigin aðferðum sem hún hefur fundið upp og þróað. Verkin eru stór og í pappírinn er notaður börkur af brómberjatrám, en þó pappír sé efni sem líti út fyrir að vera viðkvæmt og minni á hverfulleikann, þá eru pappírsverkin afar sterk og formin sem voru greypt í efnið um leið og verkin urðu til eru komin til að vera.
Verk Grzymala fjalla um rýmið og þau fjalla um línuna. Möguleika línunnar, ferðina áfram, mögulega framtíð og möguleika framtíðarinnar.
Ingibjörg Jónsdóttir
Grzymala segir að innsetningar hennar verði þannig til, að fyrstu áhrifin sem hún upplifir í sínu huglæga innra rými, kveiki hugmyndina um leið og hún gengur inn í salinn eða umhverfið sem á að hýsa þær. Hugmyndina skráir hún með blekteikningum á blað og velur efnivið af mikilli nákvæmni. Á meðan á sjálfri innsetningunni stendur, sem tekur nokkra daga, vinnur hún nánast með öllum líkamanum. Hún fléttar og tengir saman marga kílómetra af iðnaðarteipi. Hreyfir sig með því eins og dansari sem andar með rýminu.
Þannig má að hluta til lýsa því hvernig Grzymala vinnur verkin á sýningu sína, Raumzeichnung – Drawing Spatially, í BERG Contemporary, þar sem silfruð rýmisteikningin teygir sig inn eftir rýminu og fyllir innri salinn. En þó innsetningin sé umfangsmikil býr hún einnig yfir viðkvæmni og fínleika. Hún er ekki einungis staðbundin heldur einnig tímabundin og fjallar ekki síst um hringrás lífsins og eilífar breytingar.
Á sýningunni eru einnig hvítar pappírslágmyndir sem Grzymala mótar beint í pappírinn um leið og hún vinnur hann frá grunni. Hún beitir ævafornri japanskri tækni sem hún hefur tileinkað sér, samhliða eigin aðferðum sem hún hefur fundið upp og þróað. Verkin eru stór og í pappírinn er notaður börkur af brómberjatrám, en þó pappír sé efni sem líti út fyrir að vera viðkvæmt og minni á hverfulleikann, þá eru pappírsverkin afar sterk og formin sem voru greypt í efnið um leið og verkin urðu til eru komin til að vera.
Verk Grzymala fjalla um rýmið og þau fjalla um línuna. Möguleika línunnar, ferðina áfram, mögulega framtíð og möguleika framtíðarinnar.
Ingibjörg Jónsdóttir