GRÓÐUR
nándar-myndir af athvarfi
og endimörkum

Umkringjum okkur með jurtum sem minna okkur á staðinn sem við fundum sjálf okkur á. Gerum tilraun til að búa okkar eigið gervi-landslag sem hjálpar okkur að búa okkur skjól þar sem sár okkar ná að gróa. Tilraun til að tengjast þolmörkum okkar og annarra?

Eignumst athvarf í fjarlægum bananahúsum. Búum okkur til skjól fyrir rofinu, bananalaufin framkalla hljóð sem sefa okkur. Litir sem ekki eru til á okkar gróðursvæði verða hluti af okkar landslagi. En apinn í gróðurhúsinu okkar hrekkur upp af þegar eina bananatré landsins brotnar í jarðskjálfta.

Upplýsingar berast okkur á ljóshraða. Móttökuskilyrðin frekar treg þótt við tjúnum upp netið. En náum þó einhverju um endurheimt votlendisins. Ha? Og endurheimt fífla? Uppreisn brjálaðra blóma? Erum við að læra að ljóstillífa? Og eigum við að gefast upp á skipulaginu? Fer þá ekki allt í helvítis órækt og óreiðu?

Kjarni hins óða vísdóms felst í því að láta af stjórnkænsku og stefnumótun og vera bara opinn… Og það reynist vera vísindaleg aðgerð í þeim skilningi að opnunin er í stöðugum tengslum við elementin í náttúrunni.
(Chögyam trungpa, crazy wisdom).

Ef við leyfðum elementunum að leika sér, gróðrinum að leiða okkur áfram, myndu þá teiknast upp gróðurkort um annað en yfirgang? Um eyðilegggingu gróðurs á einum stað og uppræktun á öðrum stað, umplöntunum, jarðraski. Ef til væru álíka metnaðarfull yfirlitskort um tilfinningar okkar gagnvart ólíkum gróðri í heiminum. Tilfinningar byggðar á sameiginlegri arfleifð og undirvitund en líka persónulegum upplifunum og áföllum.

Byrjum við á að draga upp mynd af gróðri sem við höfum komist í náin kynni við, mynd af nándinni?

Oddný Eir Ævarsdóttir